Nagłe odrywanie się biofilmu jest jednym z najczęstszych problemów operacyjnych w przemysłowych zakładach MBBR.

Operatorzy mogą zauważyć:

• Wzrost zmętnienia ścieków
• Skoki TSS
• Wahania ChZT
• Przeciążenie osadnika wtórnego
• Tymczasowe przebicie amoniaku

Jednak pierwotna przyczyna jest często źle rozumiana.

W ściekach przemysłowych stabilność biofilmu jest stale kwestionowana przez:

• Toksyczne wstrząsy
• Wahania hydrauliczne
• Wysokie obciążenie organiczne
• Zmienność zasolenia
• Zły bilans składników odżywczych

Kiedy biofilm staje się zbyt gruby, wewnętrzna warstwa staje się nieaktywna.
W końcu zewnętrzna warstwa traci siłę mocowania i nagle się odłącza.

Problem ten staje się poważniejszy, gdy:

✖ Ruch nośnika jest niewystarczający
✖ Napowietrzanie jest nierówne
✖ Współczynnik wypełnienia jest zbyt wysoki
✖ Istnieją martwe strefy przewoźnika
✖ Projektowanie mediów zatrzymuje nadmierną biomasę

Stabilny przemysłowy system MBBR powinien utrzymywać dynamiczną równowagę biofilmu, a nie maksymalną grubość biofilmu.

Najlepiej działające systemy zazwyczaj NIE to te z najgrubszym biofilmem.

Zamiast tego utrzymują:

✔ Ciągłe odnawianie
✔ Kontrolowana siła ścinająca
✔ Jednolity ruch nośnika
✔ Stabilna dyfuzja tlenu

W oczyszczaniu ścieków przemysłowych zarządzanie biofilmem jest ważniejsze niż samo zwiększanie biomasy.

#Ścieki Przemysłowe #MBBR #Biofilm #Oczyszczanie Ścieków #Technologia Środowiskowa #Inżynieria Wodna